नरेश फस्ट डिग्री मर्डर, शव लुकाउने तथा नष्ट गर्ने र मृत शरीर विकृत बनाउने गरी तीन वटा अभियोगमा दोषी ठहरिएका छन्, भर्जिनियाको कानुनअनुसार प्रथम श्रेणीको हत्यामा २० वर्षदेखि आजीवन कारावाससम्म सजाय हुन सक्छ, अन्य दुई अभियोगमा प्रत्येकमा अधिकतम ५ वर्ष कैद हुन सक्छ।
काठमाडौँ — सन् २०२४ को जुलाई अन्तिम साता । अमेरिकाको उत्तरी भर्जिनियाको मानासस पार्कमा बस्ने नेपाली नर्स ममता काफ्लेको फोन अचानक लाग्न छाड्यो । फेसबुक र टिकटकमा नियमित पोस्ट गर्ने उनी सामाजिक सञ्जालबाट एकाएक गायब भइन् । दुई वर्षभन्दा बढी (करिब २८ महिना) पछि मंगलबार अमेरिकी अदालतको जुरीले उनका पति नरेश भट्टलाई उनको हत्या गरेको ठहर गर्यो ।
करिब एक सय साक्षी र झन्डै पाँच सय प्रमाण अदालतमा पेस भएपछि मंगलबार १२ सदस्यीय जुरीले झन्डै पाँच घण्टाको छलफलपछि सर्वसम्मत फैसला सुनाएको हो । नरेश फस्ट डिग्री मर्डर, शव लुकाउने तथा नष्ट गर्ने र मृत शरीर विकृत बनाउने गरी तीन वटा अभियोगमा दोषी ठहरिए ।
उनको सजाय १२ मार्च २०२७ मा निर्धारण हुनेछ । भर्जिनियाको कानुनअनुसार प्रथम श्रेणीको हत्यामा २० वर्षदेखि आजीवन कारावाससम्म सजाय हुन सक्छ । अन्य दुई अभियोगमा प्रत्येकमा अधिकतम पाँच वर्ष कैद हुन सक्छ ।
अदालतले सजाय निर्धारणसम्मका लागि धरौटीमा रिहा गर्न अस्वीकार गरेको छ । अभियोजन पक्षले फैसलालाई ‘न्यायको एउटा महत्त्वपूर्ण मापन’ भनेको छ । ममताकी निकट साथी हली विर्थले अभियोजक र प्रहरीलाई धन्यवाद व्यक्त गरेकी छन् ।
फैसला आए पनि सबैभन्दा ठूलो प्रश्न भने बाँकी छ– ममताको शव कहाँ छ ? परिवारको प्रतीक्षा अझै टुंगिएको छैन । ममताकी तीन वर्षीया छोरीको हेरचाह अहिले आमा र भाइसहितका परिवारले गरिरहेका छन् ।
शव नभेटिएको अवस्थामा पनि हत्या प्रमाणित हुन सक्छ कि सक्दैन भन्ने प्रश्नको उत्तर यो मुद्दाले दिएको छ । त्यसैले नेपाल र विदेशमा रहेका नेपालीको ध्यान यसले तानेको हो । सुरुदेखि अन्त्यसम्म के भएको थियो, क्रमैसँग हेरौं ।
अमेरिका पुगेकी नर्स ममताको जन्म नेपालमा भएको थियो । विद्यालय तहको पढाइ सकेपछि उनी नर्सिङ अध्ययन गर्न भारतको बैंगलुरु गइन् । नरेश भट्टसँग विवाह भएको एक वर्षपछि, सन् २०२१ मा उनी अमेरिका पुगिन् । त्यहाँ उनले नर्सिङ लाइसेन्सका लागि आवश्यक परीक्षाको तयारी थालिन् । अदालतमा एक साक्षीले उनीसँग ग्रिनकार्ड पनि रहेको बताएका थिए ।
उनी मानाससस्थित यूभीए हेल्थ प्रिन्स विलियम मेडिकल सेन्टरमा काम गर्थिन् । सहकर्मीले उनलाई हँसिली र मिहिनेती व्यक्तिका रूपमा सम्झिएका छन् । एक साथीका अनुसार उनी अमेरिकामै नर्सिङ पेसामा अझ अघि बढ्न चाहन्थिन् ।
नरेश पनि नेपालबाट अमेरिका गएका आप्रवासी हुन् । सीएनएनका अनुसार उनले सन् २०१७ को जुनदेखि २०२४ को फेब्रुअरीसम्म अमेरिकी सेनाको रिजर्भ फोर्समा स्वचालित लजिस्टिक्स विशेषज्ञका रूपमा काम गरे । यस अवधिमा उनलाई कुनै सैन्य परिचालनमा खटाइएको थिएन । फेयरफ्याक्स काउन्टी प्रहरीका अनुसार उनी सन् २०२० मा प्रहरी भर्तीमा नियुक्त भएका थिए, तर मापदण्ड पूरा गर्न नसकेपछि २२ दिनमै हटाइए । ममता र नरेशकी एक छोरी थिइन् । ममता बेपत्ता हुँदा उनी पहिलो जन्मदिनको तयारीमा थिइन् ।
ममता अन्तिम पटक २७ जुलाई २०२४ मा कार्यस्थलमा देखिएकी थिइन् । २८ जुलाईमा एक साथीले उनका दुई वटा मिस्ड कल देखिन् । भोलिपल्ट फोन गर्दा उनको फोन लागेन । २९ जुलाईमा नेपालमा रहेकी आमा गीता काफ्लेसँग भिडियो कलमा उनको अन्तिम कुराकानी भयो । गीताले अदालतमा आफूले छोरीसँग हरेक दिन भिडियो कलमा कुरा गर्ने र ममताले आफूलाई नभनी घर छाडेर नजाने बताइन् ।
उनी काममा पनि देखिइनन् । नर्सिङ म्यानेजर जेसिका हरासेकले लगातार दुई दिन काममा नआएपछि प्रहरीलाई उनको अवस्था बुझ्न आग्रह गरिन् । नियमित र जिम्मेवार ममताको यो अनुपस्थितिले सहकर्मी चिन्तित भएका थिए ।
२ अगस्टमा प्रहरी मानासस पार्कस्थित उनको घर पुग्यो । नरेशले आफूहरू अलग हुन लागेको र ममता परिवारलाई भेट्न न्युयोर्क वा टेक्सस गएको हुन सक्ने बताए । उनले ममतालाई अन्तिम पटक ३१ जुलाईमा खाना खाने टेबलमा देखेको भनेका थिए । पछि प्रहरीले अमेरिकामा ममताको परिवारका कोही सदस्य नै नरहेको थाहा पायो ।
नरेशले पत्नी बेपत्ता भएको औपचारिक जानकारी प्रहरीलाई ५ अगस्टमा मात्र दिए । प्रहरीका अनुसार सुरुमा उनी अनुसन्धानमा सहयोग गरिरहेको जस्तो देखिन्थ्यो । स्थानीय पत्रिका प्रिन्स विलियम टाइम्सले उल्लेख गरेको घटनाक्रमअनुसार ममताको फोनको तथ्यांकले उनको फोन लाउडन काउन्टीस्थित एउटा पोखरी नजिक रहेको देखाएको थियो । त्यही समय नरेशको फोन दुई घण्टा नेटवर्कबाट बाहिर थियो । उनले त्यस दिन लाउडनको एउटा क्याफेमा गएको बताएका थिए । त्यसैअनुसार प्रमाणका लागि उनले प्रहरीलाई क्याफेको बिल देखाएका थिए ।
प्रहरीले नरेशमाथि नै शंका गरेपछि उनका गतिविधिमाथि लामो समयसम्म नियालिरह्यो । अनुसन्धानकर्ताले भिडियो फुटेज, नरेशको टेस्ला कारको जीपीएस र नम्बर प्लेट पढ्ने उपकरणको विवरणबाट उनको गतिविधि नियालिरह्यो । प्रहरीले घरमा खानतलासी गर्नुभन्दा केही दिनअघि अर्थात् १९ अगस्टमा नरेशले कार पनि बेचेका थिए ।
२१ अगस्टमा प्रहरीले खानतलासीको अनुमति लिएर घरमा खोजी गर्यो । मानासस पार्क प्रहरी प्रमुख मारियो लुगोका अनुसार घरमा तलासी गरेपछि नरेशले प्रहरीलाई सहयोग गर्न पनि छाडे । तलासीको भोलिपल्ट अर्थात् अगस्ट २२ मा उनी पक्राउ परे । त्यसयता उनी जेलमै छन् ।
अभियोजन पक्षका अनुसार शव खोज्न तालिम पाएका कुकुरले दम्पतीको बेडरुम र बाथरुममा संकेत गरे । रगतका प्रमाणले बेडरुमबाट बाथरुमसम्म केही घिसारिएको देखाएको उनीहरूको दाबी छ । २४ र २५ अगस्टको फरेन्सिक परीक्षणले ती रगत हुन् भन्ने पुष्टि गर्यो । अनुसन्धानकर्ताले हातले चलाउने विद्युतीय आरा पनि बरामद गर्यो । प्रहरी प्रमुख लुगोले ममताको शव घरभित्रै टुक्रा पारिएको आफूलाई लागेको बताएका थिए ।
घर तलासीका क्रममा संलग्न जासुस क्लाउडिया भेन्टुराले २१ अगस्टमा बेडरुम र बाथरुममा ‘ब्लुस्टार’ परीक्षण गर्दा दुवै ठाउँ नीलो चम्किएको बयान दिइन् । यो रगत हुन सक्ने संकेत दिने परीक्षण हो, तर त्यसले रगत नै हो भनेर पुष्टि गर्दैन । उनले बेडरुमको दराजमा लाइसोल र सफा गर्ने वाइप्स भेटेको पनि बताइन् । अभियोजन पक्षका अनुसार नरेशले रगतले भिजेको गलैंचा ढाक्न फर्निचरको स्थान परिवर्तन गरेका थिए ।
अभियोजन पक्षका अनुसार भिडियो फुटेजमा नरेशले उत्तरी भर्जिनियाका विभिन्न ठाउँका फोहोर कन्टेनरमा फोहोरका झोला राखेको देखिन्छ । ती ठाउँमा छोरीलाई चाइल्ड केयर गर्ने व्यक्तिकहाँ पुर्याएको अपार्टमेन्ट परिसर र फल्स चर्चको फोहोर थिच्ने मेसिन भएको ठाउँ पनि छन् । अर्को भिडियोमा पत्नी बेपत्ता भएपछि उनले रबरका पञ्जा, चक्कु, असाधारण रूपमा ठूला भण्डारण झोला र सरसफाइका सामग्री किनेको देखिन्छ ।
इन्टरनेटमा गरिएका खोजीको विवरण पनि अदालतमा देखाइयो । इनसाइडनोभाका अनुसार जुलाई ३० को बिहान करिब ४ः३० बजे मस्तिष्कको चित्र र नजिकैको कुखुरा फार्मबारे खोजी गरिएको थियो । सीएनएनमा प्रकाशित समाचारअनुसार २१ मार्च २०२४ मा श्रीमती हराए के हुन्छ भन्ने खोजी पनि फोन र कार्यालयको ल्यापटपमा भएको थियो । अभियोजनले यसलाई हत्या पूर्वनियोजित भएको प्रमाण भनेको छ । घरमा झोला मिलाएर राखिएको र राहदानी भेटिएको भन्दै नरेश भाग्ने तयारीमा रहेको हुन सक्ने तर्क पनि अभियोजनले गर्यो । अभियोजन पक्षले ममताले स्वेच्छाले घर छाडेकी होइनन् भन्ने तर्क पनि गर्यो । छोरीको पहिलो जन्मदिन आउन केही साताअघि उनी त्यसरी जान सक्दिनथिन् भन्ने उनीहरूको भनाइ थियो ।
अक्टोबर २०२४ मा भर्जिनियाको फरेन्सिक विज्ञान विभागले आरामा भेटिएको रगतको नमुना ममताको कपाल कोर्ने ब्रसबाट तयार पारिएको डीएनए प्रोफाइलसँग मेल खाएको निष्कर्ष निकाल्यो । अदालतमा पेस कागजातअनुसार असम्बन्धित व्यक्तिको डीएनएसँग संयोगवश मेल खाने सम्भावना आठ अर्बमा एकभन्दा कम थियो । नमुनामा योगदान गर्ने व्यक्तिका रूपमा नरेश र छोरीको डीएनए पनि छुट्याइएको थियो । नरेशले उक्त आरा छिमेकमा काम गर्ने एक मालीलाई दिएको समेत अभियोजन पक्षले जुरीलाई बताएको थियो । ममता बेपत्ता भएको खबर सार्वजनिक भएपछि ती मालीले आरा प्रहरीलाई बुझाएका थिए । अभियोजनका अनुसार प्रमाण नष्ट गर्ने उद्देश्यले आरा अरूलाई दिइएको थियो ।
२९ अप्रिल २०२६ को फरेन्सिक प्रतिवेदनमा आराबाट तीन वटा मानव कपाल र कपालका १३ टुक्रा निकालिएको विवरण छ । तीमध्ये तीन वटा कपालमा न्युक्लियर डीएनए परीक्षण सम्भव हुन सक्ने ठहर गरी थप विश्लेषणमा पठाइएको थियो, तर त्यसको नतिजा सार्वजनिक भएको छैन ।
शव नभेटिएकाले २२ अगस्ट २०२४ मा नरेशमाथि मृत शरीर लुकाएको एउटै अभियोग मात्र लाग्यो । तर प्रहरीमा दर्ता गरिएको उजुरीमा उनले ३० जुलाईतिर पत्नीको हत्या गरेको आरोप उल्लेख थियो । २६ अगस्टमा न्यायाधीशले उनलाई धरौटीमा रिहा गर्न अस्वीकार गरे । २० सेप्टेम्बरमा अभियोजनका प्रमाण सुनेपछि सर्किट कोर्टकी न्यायाधीश किम्बर्ली इर्भिङले पनि धरौटी दिइनन् ।
२ डिसेम्बरमा ग्रान्ड जुरीले फस्ट डिग्रीको हत्या र मृत शरीर विकृतको अभियोगपत्र दायर गर्यो । यसपछि सुनुवाइ २०२४ डिसेम्बरमा हुने तय भएको थियो, तर प्रमाणको मात्रा बढ्दै गएपछि जुलाई २०२५ मा दुवै पक्षको अनुरोधमा न्यायाधीश इर्भिङले मुद्दा अक्टोबर २०२६ सम्म सारिन् । यस वर्ष प्रतिरक्षाले फेरि मुद्दा सार्न अनुरोध गर्दा न्यायाधीशले अस्वीकार गरिन् ।
शव खोजीको अवस्था भने अस्पष्ट रह्यो । मार्च २०२५ मा भर्जिनियाको लुरेस्थित पेज काउन्टीको फोहोर विसर्जनस्थल केन्द्रमा परेको थियो, जहाँ मानासस र फल्स चर्चको फोहोर पुर्याइन्छ । प्रिन्स विलियम टाइम्सले त्यहाँ खोजी भइरहेको जनाएको थियो । तर एक स्थानीय च्यानलले प्रहरी प्रमुखलाई उद्धृत गर्दै विभागले त्यहाँ सक्रिय खोजी नगरेको समाचार दिएको थियो ।
५ अक्टोबर २०२६ मा जुरी छनोट सुरु भयो । सोही दिन नरेशले तीन वटै अभियोगमा आफू दोषी नभएको बताए । १२ सदस्यीय जुरी र पाँच वैकल्पिक सदस्य चयन भएपछि ७ अक्टोबरदेखि साक्षीको बयान सुरु भयो । मुख्य अभियोजक म्याथ्यु स्वीटले जुरीलाई ३० जुलाई २०२४ देखि ममताविरुद्ध अत्यन्त हिंसात्मक घटनाक्रम सुरु भएको बताए । प्रतिरक्षाकी मुख्य वकिल ट्रेसी लेनक्सले भने अभियोजनले प्रमाणका खाली ठाउँ तथ्यले होइन, अनुमानले भर्न खोजेको तर्क गरिन् ।
साक्षीका बयानले ममताको वैवाहिक जीवनको तनाव उजागर गरे । परिवारकी साथी सरिता न्यौपानेले ममता बेपत्ता हुनुभन्दा केही महिनाअघि झगडापछि दुई साताभन्दा बढी आफूकहाँ बसेको बताइन् । ममताले कुटिएको भनेकी र शरीरका चोटको भिडियो देखाएकी थिइन् । एनबीसी ४ का अनुसार त्यसकै कारण परिवारले बच्चाको भात खुवाउने समारोह सार्नुपरेको थियो । न्यौपानेले नरेशले ममतामाथि हातपात गरेको आफूले प्रत्यक्ष नदेखेको तर ममताबाट सुनेको स्वीकार गरिन् ।
बयानहरूको सीमा न्यायाधीशले मुद्दा सुरु हुनुअघि नै तोकेकी थिइन् । फक्स ५ का अनुसार ममताले विगतमा घरेलु हिंसाबारे दिएका बयानमध्ये दुई वटा सुन्न अनुमति दिइएको थियो ।
पुलिसको शरीरमा जडान गरिएको क्यामेराको फुटेजमा नरेशले एक आफन्तलाई फोन गरी स्पिकरमा राखेको देखियो । ती आफन्तले ममता ११ महिनाकी छोरीलाई छाडेर कतै नजाने बताएका थिए । जासुस भेन्टुराका अनुसार नरेशले सुरुमा पत्नीले गर्भपतन गराउने औषधि खाइरहेको भनेका थिए, पछि गर्भनिरोधक चक्की देखाए । ३१ जुलाईमा ममताको नागरिकता प्रक्रियासम्बन्धी भेटघाट भएको भन्ने नरेशको भनाइमा आफूलाई शंका लागेको उनले बताइन् ।
चौतर्फी रूपमा नरेश समस्यामा पर्ने देखिएपछि उनले सुनुवाइका क्रममा ममताको शव टुक्र्याएर लुकाएको स्वीकार गरे, तर हत्या गरेको अस्वीकार गर्दै ममताले आत्महत्या गरेको दाबी गरे । एनबीसी ४ का अनुसार उनले एमएस १३ गिरोहको संलग्नता हुन सक्ने सिद्धान्त पनि अघि सारेका थिए, तर त्यस गिरोहसँग यो घटनाको कुनै सम्बन्ध स्थापित भएको छैन ।
आर्या चन्द कान्तिपर मिडिया ग्रुपकी संवाददाता हुन् ।
दया दुदराज कान्तिपुर मिडिया ग्रुपमा आबद्ध मिडिया रिपोर्टर हुन् । उनी मिडिया र सूचना प्रविधिबारे रिपोर्टिङ गर्छन् ।
