बेइजिङ। चीनको आधिकारिक बेरोजगारी तथ्याङ्कले श्रम बजारको सङ्कटको एउटा महत्त्वपूर्ण पक्षलाई समेट्न नसकेको हुन सक्छ—त्यस्ता कामदारहरू जसले आफ्नो नियमित रोजगारी त गुमाएका छन्, तर औपचारिक रूपमा अझै पनि रोजगारीमै रहेको मानिन्छन्। केही सरकारी स्वामित्वका उद्यमहरू (एसओई) का वार्षिक प्रतिवेदनहरूले कर्मचारी सङ्ख्यामा कटौती भएको देखाउँछन्। यसले प्रश्न खडा गर्छ: कम्पनीको कर्मचारी सूचीबाट हटाइएका ती व्यक्तिहरूको अवस्था के हुन्छ? र, के परम्परागत बेरोजगारी तथ्याङ्कले यसबाट उत्पन्न हुने आर्थिक असुरक्षालाई पर्याप्त रूपमा समेट्न सक्छ?
मुख्य प्रश्न यो होइन कि चीनको बेरोजगारी दर यसको सांख्यिकीय परिभाषा अनुसार सही छ वा छैन। बरु, प्रश्न यो हो कि के यो परिभाषाले त्यस्तो अर्थतन्त्रको वास्तविकतालाई समेट्छ, जहाँ कामदारहरूले औपचारिक रूपमा 'बेरोजगार' नभइकनै पनि आफ्नो पद, आम्दानी र करियरका सम्भावनाहरू गुमाउन सक्छन्? जब रोजगारी सम्झौता त कायम रहन्छ तर काम (पद) भने रहँदैन, तब 'रोजगारीमा हुनु' र 'आर्थिक रूपमा सुरक्षित हुनु' बीचको भिन्नता धमिलो हुन पुग्छ।
स्रोतमा पूरा पढ्नुहोस् ( hamrakura.com )
.jpg)
