बुद्धभूमि लुम्बिनीको समतल भूभागमा उभिएर जब उत्तरतर्फका अनन्त क्षितिजतिर आँखा तानिन्थे, मनभित्र एउटा अद्भुत तृष्णा जाग्थ्यो– कर्णालीको चिसो बतासले निधारको पसिना पुछ्दै, पहाडका गर्भभित्र गुप्त रहेकी स्वर्गकी अप्सरा ‘रारा’ को कञ्चन नीलो पानीमा आफ्नै प्रतिविम्ब नियाल्ने ।
कवि भूपी शेरचनले नेपालको विविधतालाई सम्झिँदै भनेझैँ, तराईका समथर फाँटदेखि कर्णालीका विकट पहाडी कन्दरासम्म छरिएका जीवनका फरक–फरक रङहरूलाई एउटै धागोमा उन्ने अद्भुत अवसर थियो यो ।
Read full story at source ( ratopati.com )